W ramach Dni Pracodawców, które odbywały się w dniach 1-5.12.2025 r. tutejszy Urząd Pracy skierował ankietę dla Pracodawców oraz Przedsiębiorców, która miała zdiagnozować zapotrzebowanie na formy wsparcia związane z finansowaniem nowych miejsc pracy. Ankieta skierowana była do wszystkich pracodawców oraz przedsiębiorców bez względu na stan zatrudnienia oraz branżę prowadzonej działalności. Dostępna była na stronie internetowej rudzkiego Urzędu Pracy w okresie od października do listopada 2025 r. W badaniu ankietowym wzięło udział 62 pracodawców oraz przedsiębiorców. Monitorowanie zmian lokalnego rynku pracy miało zdiagnozować potrzeby naszych klientów, a w konsekwencji przyczynić się do lepszego zaplanowania budżetu na kolejny rok, tak aby podział odzwierciedlał zapotrzebowanie na poszczególne formy wsparcia.
Wnioski końcowe z przeprowadzonego badania ankietowego:
1. Największe zainteresowanie realizacją form wsparcia odnotowano w sektorze mikro i małych przedsiębiorstw (0–9 pracowników – aż 92 miejsca pracy). Potwierdza to charakter tego sektora, a mianowicie zdolność do szybkiego reagowania na potrzeby rynku pracy, co w konsekwencji przyczynia się do tworzenia nowych miejsc pracy.
Kolejne są małe firmy (10–49) – 72 stanowiska. Udział średnich (50–249) i dużych firm (250+) jest dużo mniejszy – odpowiednio 36 i 7 stanowisk.
Wniosek: Najwięcej miejsc pracy powstaje w sektorze MŚP, szczególnie w mikro- i małych firmach. Duże przedsiębiorstwa generują niewielki udział nowych stanowisk.
2. Kolejną istotną kwestią jest wskazówka dotycząca popularności poszczególnych form pomocy. Przedstawia to poniższy wykres:
Największą popularnością wśród pracodawców oraz przedsiębiorców cieszą się poniższe formy wsparcia:
- Organizacja staży – 58 stanowisk
- Refundacja wyposażenia – 53 stanowiska
- Prace interwencyjne – 31 stanowisk
Pozostałe formy mają mniejsze znaczenie, choć zatrudnienie 50+ (28) i 60+ (22) jest nadal istotne. Taka sama sytuacja dotyczy grantu na pracę zdalną (11) i dofinansowaniu kosztów zatrudnienia opiekuna osoby niepełnosprawnej (4).
Wniosek: Dominują formy aktywizacji bezpośrednio związane z wejściem na rynek pracy (staże, refundacje, prace interwencyjne).
Co nie zostało ujęte na powyższym wykresie a jest kluczowym elementem, to podnoszenie kwalifikacji zatrudnionych pracowników podejmowane w ramach Krajowego Funduszu Szkoleniowego (KFS), który wskazało aż 53 pracodawców oraz przedsiębiorców.
3. Na ostatnim wykresie prezentujemy procentowy udział poszczególnych form pomocy:
Struktura procentowa potwierdza proporcje z wykresu słupkowego:
- Staże i refundacje stanowią razem prawie połowę wszystkich miejsc pracy.
- Prace interwencyjne oraz zatrudnienie 50+ i 60+ odpowiadają za istotną, ale mniejszą część struktury.
- Grant na pracę zdalną i dofinansowanie kosztów mają niewielki procentowy udział.
Wniosek: Struktura wsparcia jest silnie skoncentrowana na kilku głównych instrumentach, a pozostałe pełnią rolę uzupełniającą.
Podsumowanie ogólne na podstawie wykresów
- Najwięcej nowych miejsc pracy powstaje w sektorze mikro i małych przedsiębiorstw, co potwierdza ich kluczową rolę na lokalnym rynku pracy.
- Najbardziej efektywne formy wsparcia to staże, refundacja wyposażenia oraz prace interwencyjne.
- Udział procentowy poszczególnych instrumentów pokazuje wyraźną dominację kilku form, przy jednocześnie marginalnym znaczeniu innych.
Reasumując, deklarowane zapotrzebowanie na pracowników jest bardzo zróżnicowane – od dużych firm oferujących ponad 50 stanowisk pracy po firmy, które mają bardzo niskie zapotrzebowanie na zatrudnianie nowych pracowników.
Ogólny obraz danych wskazuje na znaczące wahania dynamiki rynku pracy wśród ankietowanych pracodawców. Część z nich deklaruje wyraźną gotowość do intensywnego zwiększania zatrudnienia, zgłaszając nawet kilkadziesiąt nowych miejsc pracy, co może świadczyć o sprzyjającej sytuacji ekonomicznej, planach rozwojowych bądź rosnącym zapotrzebowaniu na pracowników w określonych sektorach.
Z drugiej strony obserwuje się grupę przedsiębiorców, którzy nie są zainteresowani oferowanymi formami pomocy, niejednokrotnie w istotnej liczbie. Może to wynikać z niepewności rynkowej, zmian strategii operacyjnych, ograniczeń finansowych lub trudności w stabilnym planowaniu zatrudnienia.
Tak duża rozbieżność postaw – od ekspansywnego zatrudniania po minimalną liczbę tworzenia nowych miejsc pracy – sugeruje, że rynek pracy w analizowanej próbie znajduje się w fazie podwyższonej zmienności, gdzie decyzje kadrowe podejmowane są w oparciu o szybko zmieniające się uwarunkowania gospodarcze i organizacyjne poszczególnych firm.
